Nick Sansalone: درامز

 آلبوم "Stoic"

با زنگ تلفن شخصی! که در یک ساعت آخر خواب و بیداری ذهنم به او مشغول بود! از خواب پاشدم

به قصد باغ های زیبای شیرازحرکت کردیم

باغ ارم

دراردیبهشت ماه دیدن این باغ بیش ازهرزمان دیگرانسان را روانی می کند!

باغی که جدای ارزش تاریخی آن, توسط دانشگاه شیرازبه باغ گیاه شناسی هم تبدیل شد و از معدود اماکنی است که به دانشجویان تخفیف ورودی تعلق می گیرد!

پس ازدیدن این باغ زیبا به سمت نارنجستان قوام به راه افتادیم

از اونجا که گویند الله اعلم حیث یجعل رسالته

راننده ی محترم تاکسی ما دبیر بازنشسته ی تاریخ بود و به درخواست ما و با خوشرویی تمام , به عنوان راهنما همراهمان شد

درهمسایگی نارنجستان (یا همان همسادگی) و درعمارتی که متعلق به خواهر قوام بوده , موزه ی مردم

 شناسی شیراز قرارداشت.

مجسمه ها و یادبودهایی زیبا ازمشاهیرشیراز

نارنجستان هم عمارت زیبایی داشت

بعد از صرف ناهاری شاهانه با صورت حسابی شاهانه تر!! به سمت باغ عفیف آباد که براه افتادیم

دراین باغ که توسط نظامیان اداره می شود یک موزه ی اسلحه بود که برای من یکی که جذابیت خاصی

نداشت!!!

طبقه بالا هم موزه ای از وسایل بجای مانده از فرح دیبا که به نسبت تفنگ, قابل بررسی تر بود

ساعتی کوتاه رو هم در کنار دروازه قرآن سپری کردیم

و آخرین مرحله ی گردشگری ما, باغ جهان نما  - که در سال هشتاد و سه به دستان سید محمد خاتمی عزیز

 افتتاح گردیده-  بود

جهان نما رو هم دوست داشتم

شب تر رضا یکی از دوستان وبستگان ما رو به گردش مکان هایی با

بالا برد!

که بر دیوارآن تابلویی است

یا یه همچین چیزی!

خواهران و برادران داف شیرازی هم که الله اکبر!

در حین بررسی جنبه هایی انچنین از شیراز از یاد حضرت حافظ غافل نبودم و برای خداحافظی به حافظیه سری زدم

هرآنکه خاطر مجموع و یار نازنین دارد *** سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است *** کسی آن آستان بوسد که سردرآستین دارد

تا صبح نخوابیدیم و...

 با جا گذاشتن دوست عزیزمان درشیراز که حاضر به بیدار شدن (حتی با تاکتیک پارچ آب) نشد سفر خود را به پایان رسانیدیم

ساعت هفت و پانزده دقیقه اینجا تهران فرودگاه مهرآباد!

- حالا کی می خواد بره دانشگاه!؟

 - من با این قضیه Okey  نیستم!

- ولی یه سفر غیر فرهنگی دیگه باید بریم شیراز !

- اصلاُ چطوره بریم اونجا زندگی کنیم!؟

- پایه ای؟

- آرررره! منم یه زنه شیرازی می خوام! وااای!

- امیر رو بگو شیراز گذاشتیمش اومدیم!

- اَاََاَاَاَاَاَ

(صحبتهای پایانی دوستان)

پایان

به ساعت شش و پانزده دقیقه از خواب (چقدر هم گذاشتن من بخوابم!!) برخاستیم و

ساعت هفت به همراه کامران پسر عموی مادری اینجانب به قصد زیارت پاسارگاد براه افتادیم

بخاطر کثرت نفرات (هفت نفر) که در پژو جا نمی شدیم و پایبندی اینجانب به نکات ایمنی و مقررات!, کامران بزرگ منشی کرد و یک ماتیز به ما داد

در راه بوسیله دو دستگاه بی سیم با هم در تماس بودیم که خیلی بی سیم بازی حال می داد!!!

بعد از طی یک صد و چهل کیلومتر به پاسارگاد رسیدیم

آرامگاه کوروش کبیر در اولین دیدار حس غریبی منتقل می کرد

اطراف آن را برای ترمیم با داربست پوشانده بودند!

گویند این بنا سالها قبل از کوروش کبیر نیز به مشهد مادر سلیمان شهرت و تقدس داشته وپیکرکوروش کبیر فقط چند روزی در اینجا بوده و از سرنوشت آن خبری نیست

درجای دگر گویند که هنگام حمله ی اعراب برای آنکه این بنا را در امان نگه دارند گویند که اینجا مقبره مادر حضرت سلیمان است

روایتی دیگر هم هنگام حمله اسکندر, اسکندرآنجا که رسید نبش قبر کرد و با جسدی مواجه نشد

گویند که جسد کوروش به اذن خدا ناپدید گشته و...

به فتوای علامه طباطبایی ذوالقرنین در قرآن همان کوروش کبیر است و او فرستاده خداست

در دین یهود هم کوروش کبیر به دلیل نجات بنی اسراییل از نسل کشی , تقدس خاصی دارد

خلاصه آنکه هر چه که هست کوروش کبیر اسوه ی آزادی بوده و ما ایرانیان به او می بالیم

پس از دیدن مجموعه ی پاسارگاد به سمت نقش رستم به راه افتادیم

مکانی فوق العاده بر فراز کوه آرامگاه پادشاهان هخامنشی

درهزاره سوم هنگامی که بسیاری از پروژه ها ی مملکت با سرعت پایین و با ظرافت خیلی کم اجرا می شوند از دیدن این سنگ تراشی در آن ارتفاع با امکانات آن زمان بیش از پیش

شگفت زده می شوید وبه حال وطن افسوس می خورید

از آنجا به سمت تخت جمشید حرکت کردیم و بین راه در رستورانی نهار خوردیم

جالبه تنها جایی که توریست دیدم همون رستوران بود

که یک گروه ایتالیایی ویک گروه آلمانی و یک خانواده آمریکایی بودند

کوچک ترین جهانگرد,کودکی آمریکایی به اسم گِرین بود که اینجا عکسش رو می بینید

به تخت جمشید, عظمت تاریخ ایران زمین رسیدم

که فکر کنم عکس ها به اندازه کافی گویای آن هستند

روز عالیی بود!

هفته ی گذشته بالاخره پس از مدتها این فرصت نصیبمان شد که به شهر عشق وصفا, شیراز سفر کنیم

شهری که نسبم از سوی مادر به آنجا رسد و بدان جهت به خود می بالم

بعداز ظهر روز پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت ماه سنه یک هزارو سیصد و هشتاد و پنج وارد با

هواپیمایی بنام "Fucker 100"

که اشتباهی

"Foker 100"

نامیده می شود وارد فرودگاه شیراز شدیم.

پس از برگزاری مراسم ویژه توسط کمیته ی استقبال! با گرفتن نقشه و راهنمایی نه چندان به درد بخور

 به سوی ارگ کریمخان زند راه افتادیم

عمارتی با قدمت بیش از دویست سال

در یکی از چندین اتاق عمارت نمایشگاهی از عکسهای اولیه شیرازبرپا بود که جز آن و کمی گل و

 گیاه,ارگ جذابیت خاصی نداشت

به یادماندنی ترین صحنه جایی بود که دوربین رو برای گرفتن عکسی دسته جمعی به مرد میانسالی دادیم!

عکس گرفت و ما ترکیدیم و پهن زمین شدیم!

کمی شب تر به زیارت آرامگاه بزرگ شاعر اهل حال شیرین سخن,سعدی شیرازی رفتیم

کمی آن طرف تر وچند پله پایین تر جاییست به نام حوض ماهی

وارد که شدیم صدای مسخره بنیامین از بلندگو پخش می شد که هیچ سنخیتی با فضا نداشت!

با اعتراض دوستانه ی من پسرک آهنگ رو به موسیقی سنتی از استاد شجریان تغییرداد!

آبی شفاف و زلال پر از ماهی و سکه وآیینه

جای با صفایی بود...

بعد از صرف شام در کبابی میدان اطلسی پیاده به راه افتادیم تا رسیدیم به جایی که

در یک سو ورزشگاه حافظیه بود ومنو یاد غلام پیروانی مربی فجر سپاسی می نداخت

"که بچه های ما خوب فوتبال کِردن ما نیمه دوم بازیکنمونو کشیدیم بیرون بهرام اسماعیلی رو کِردیم تو!

 ما تیممونو با یی میلیون بستیم اونا با یِی میلیارد"

درسوی دیگر آرامگاه حضرت حافظ

وارد شدیم ؛ فضای روحانی آنجا مرا به عالمی دگر برد؛

هر که در گوشه ای مشغول بود

عده ای هنگام ورود به حریم آرامگاه کفش های خود را به حرمت حضرت حافظ از پا می کندند

یکی دیوان به دست, فال می گرفت

یکی فاتحه می خواند

و عده ای راز ونیاز

من هم گوشه ای در کنار ستون به حال خود بودم و سنگ سراچه ی دل را به آب دیده می سفتم.

کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم *** که گشته ام ز غم و جور روزگارملول

بدرد عشق بساز و خموش کن حافظ *** رموزعشق مکن فاش پیش اهل عقول

 "Uncut" به صورت "On Kut"

Where Ever I May Room  تایپ شده بود که من رفتم تو در و دیوار!