دیروز عصر هنگامی که  در مطب دکتر منتظر بودم، به مطلبی از محسن نامجو در باب محسن چاووشی

 که در شماره تیر ماه هشتاد شش مجله نسیم هراز چاپ شده بود، برخوردم.

با اشتیاق شروع به خواندن مطلب کردم که نامجو چه نقدی کرده است ؛ ولیکن در انتها

 حاصل آن بود که بسی از مخ نامجو نا امید گشتم!

ماجرا از این قرار بود که محسن خان نامجو شروع به روایت شبی کردند که در تاکسی از

سعادت آباد به سمت دهکده المپیک روانه بودند؛ گویا راننده تاکسی ضبط خود را روشن می کند

و آهنگی پخش می شود ؛ نامجو بدون پرسیدن نام خواننده مجذوب صدای او می شود و تا خود

مقصد با شنیدن آهنگ و صدای خواننده اشک می ریزد !

راننده هم گویا اشک می ریخته!  به مقصد که می رسند، نامجو نام خواننده را از راننده پرسش کرده

و با نام " محسن چاووشی " آشنا می شود!

خلاصه! یک نصفه صفحه آقا داشتند مدح محسن چاووشی را می کردند!

می گفت : بر خلاف همه که در شنیدن اول صدای چاووشی را تداعی کننده صدای سیاوش قمیشی

می دانند ، او اصلا به این اعتقاد ندارد!

بعد از خواندن این مطلب می خواستم سرم را  به دیوار حواله کنم که دیدم نه!

 بهتر است نامجواین کار را بکند!

از آنجا که نامجو موسیقی چاووشی  و صدایش را خوب توصیف کرده بود؛ از خود پرسیدم که

آیا وی تا کنون موزیک خوب شنیده است!؟

کسی که در فیلم مستند خود به آلبوم " در گلستانه" شهرام ناظری و کامکار که 

به حق  محبوب ترین آلبوم وطنی من است گیر می دهد  چگونه می آید از چاووشی تعریف می کند!؟

نامجو که انگلیسی هم بلد نیست در جایی از آهنگ خود هنگامی که با لهجه ضایع خود فریاد می زند

بریک آن تورو تو دی آدر ساید *

پیپل آر استرنجر ون یو آر استرنجر!*

بدن جیم موریسون در گور می لرزد!!

نمی دانم! شاید همه ما هم اگر اندکی با  نواختن موسیقی آشنا باشیم و در حد نامجو

 " های " شویم بتوانیم آهنگ های بداهه ی خوبی بنوازیم!!

جدای بازی بد گلشفته فراهانی یکی از دلایلی که که من از فیلم سنتوری بدم آمد

صدای محسن چاووشی بود! که کل فیلم ویدئو کلیپ او شده بود!

آرزو می کردم ای کاش رادان خود ترانه ها را خوانده بود!

خلاصه این بود قسمتی از علاقه ی محسن خان نامجو که عده ی کثیری از ما در روز

به آهنگ هایش با علاقه گوش می دهیم.

دریای خزر گردم خواهی تو اگر جونم!  عشق پانزده سانتی از آن تو!

*** 

  Break On Through To The Otherside

People Are Stranger When you're a stranger

Jim Morisson

یکی از تخمی ترین سیستم های زندگی " آش نخورده و دهن سوخته است".

بعضا آدم شاخ می شود که دفعه ی بعد آش را درجا برود بالا !

کلاس تحمیلی قرائت قرآن ساعت هفت و چهل دقیقه روز جمعه برگزار می شود

از خواب نازنین زدیم، بیست کیلومتر رفتیم ؛ استاد مربوطه نیامد.

اما داف های سحرخیز دانشگاه گویا بسیارند!

سر کلاس تدریس رفتم.

شاگردم ۱۹ سال دارد ؛ دماغش را به تازگی عمل کرده است ؛ گویا عملش هشت ساعت به طول انجامیده.

به حتم بینی اش پیش از جراحی بسی کبیر بوده است!

مغزش قد بچه ۵ ساله ی لوس و ننر ( نو نور) است!

دو زار درس بلت نیست.

مجید خرس گنده هم لوده معاب است.

عصر هنگام به آزادی رفتم ؛ دقیقه ۹۴ سایپا گل خورد؛ علی دایی ِ ما کماکان ناکام است.

همسر ویکتوریا آدامز ، دیوید بکام است.

بدرود.

تیارت خانواده تت را دیدم.

یکی از آمبولانس ها برای حضور هرچه سریعتر در صحنه بزرگراه مدرس را بر عکس می آمد

تکه های چوب درختان حاشیه بزرگراه که پس از سانحه بر روی زمین ریخته بود.

 بزرگراه مدرس جنوب به شمال - نرسیده به  پارک وی - بامداد جمعه ۱۸ آبان ماه ۸۶

یک دستگاه پژو ۲۰۶ با سرعت بسیار زیاد ، پس از انحراف و برخورد با گارد ریل و

عبور از درختان به هوا رفته و بر سقف حیاط ساختمانی در پس کوچه های خیابان فرشته فرود آمد. 

دلارام - مهر ۸۶

 برای دلارام امضا کنید

درباره دلارام

بهروز بقایی با هیجان همیشگی مشغول بازدید بود

استاد اصغر بیچاره

عکس های رضا معطریان از قهرمانی سایپا و علی دایی

سلمان خوشرو

عکس های میثم محمدی از درگیری معروف دایی و شیث رضایی

عکس : میسا مولوی

عکس : آرش نعیمیان

 جشنواره تصویر سال ساعت پنج بعد از ظهر یک شنبه سینزدهم آبان ماه کار خود را آغاز کرد...

در این جشنواره عکس هایی از عکاسان بنامی چون عباس کیارستمی و حسن سربخشیان ... تا

عکاسان گم نام به نمایش گذاشته شده بود ولی متاسفانه برخی کارها واقعا ضعیف و اسفناک بود!

!I Believe I Can Fly,I Believe I Can Touch The Sky

دریاکنار - مهر ۸۶

Daryakenar - October 2007

دریاکنار - مهر ۸۶

Daryakenar - October 2006

دریا کنار - مهر ۸۶

Daryakenar - October 2007