صبح به وقت من بود و ظهر به وقت شما!

تهران - آذر 86

Tehran - December 2007

شانزدهم آذر بود و باران می بارید...

شانزده آذر بود و دانشگاه سکوت را فریاد می کرد...

دانشکده ما باز بود اما چه بی بخار بود امروز...

شاید این آخرین تجربه دانشجویی من از ۱۶ آذر باشد...

دانشجویان روز به روز بی بخار تر از دیروز...

روزگاری که اندکی نقد و مخالفت به سختی سرکوب می شود...

به قول این پیامک!

ای دستاویز بیگانه ؛ ای آشوبگر ِ نا آگاه فریب خورده! ای مخل امنیت ملی!

ای شرور ؛ ای جاسوس ؛ ای دانشجو!

روزت مبارک!

ماجرای موش در آشپزخانه سلف دانشگاه تهران و اعتراض متمدن دانشجویان:

کلیک کنید

تهران - آذر ۸۶

Tehran -  November 2007

تهران - آذر ۸۶

Tehran - Novembar 2007

این مرد بسی افتخار آفرین است...

خوشحالم که همواره طرفدارش بوده ام...

امشب پدر و دکتر ، مرا به دلیل کثرت روابطم با خلق و انرژی گذاشتن برای آنان و سرویس دادن

به آنان مورد انتقاد سخت قرار دادند.

اینکه تا آنجا پیش می روی که دوستان قدرت را نمی دانند و تو را از دست ندادنی و همیشه در

دسترس می پندارند. پس خیالشان راحت است و آن انرژی را صرف دوستی با تو نمی کنند.

پاسخم این بود:

که من همه را خوب می پندارم تا خلافش ثابت شود.

من تا جایی پیش می روم که طرف متوجه فرق محبت با وظیفه باشد! اگر دیدم نیست

قطع رابطه می کنم.

گفتند: نباید به آنجایت برسد که از تو انرژی بگیرد !

می گفتند ملت آنکه را که بیش از حد محبت می کند ، یا کسخل می پندارند یا فکر می کنند ریگی

به کفش اوست!

نمی دانم!

معتقدم همانگونه که دوست داری با تو برخورد شود، همانگونه با مردم برخورد کن!

هر آنچه بر خود می پسندی بر دیگران بپسند و آنچه بر خود نمی پسندی برای دیگران نیز مپسند!

معتقدم خوشحال کردن انسان های جای دوری نمی رود!

البته بسیار انسان ها بوده اند که ارزش دوستی و محبت را نفهمیده اند و مرا آزرده اند !

گه گاه به این هم رسیده ام که ملت " دیوث" پسند شده اند!

نمی دانم!

گویا مردم به  روابطشان چون معامله می نگرند!

من تا کنون چنین نبوده ام! هر که را دوست داشتم بخاطر خودش دوست داشتم!

گوز به ریش هر آن کس که نفهمید!

"اکثرهم لا یعقلون"

نقد دیگری که بر من وارد کردند ؛ عدم انتقاد پذیری من بود...

ممممم....

در این باب می گویم که آنچه اکنون هستم را مفت بدست نیاورده ام!

 ممکن است اشتباه هم کنم! بشر جایز الخطاست!

می گویم بگذار هر که هر چه می خواهد فکر کند!

من همان هستم که هستم!

در ِ دروازه بستنی است و در دهان ِ مردم خیر!

...Soon Enough You're Gonna Think of Me! and how I used to be

خیلی وقت ها دلم از خیلی هاتان گرفته است و تکه کلام هایتان روی اعصابم راه رفته اند!

( پوزخند تلخ)

لوازمات رو جمع کردی؟

لوازمات منزل خریداریم!

مدارکات رو کپی کردی؟

مدارکات رو بیار ببینم!

همه ی قابلمه ها رو خاموش کن!

لعنت به کسی که آدامس بچسبونه جایی!

پس از مدت ها تلویزیون سریال محترمی پخش کرد.

سرزمین سبز که ادامه ی خانه سبز است پس از ۱۰ سال گذشت از تولیدش ، 

پنج شنبه ها ساعت ۲۱:۳۰ از شبکه دوم سیما پخش می شود.

حال چرا با ۱۰ سال تاخیر ؟ نمی دانم.

اما یاد آوری خاطرات خوش خانه سبز بسی سبز است.

انگلستان در شبی که ارنج تیم، ما قوق ضایع و دروازبانی نا مطمئن تر از میرزاپور

دروازبانش بود به کرواسی و بروبچه های شاگردان مربی های اسبق تیم  ملی ایران باخت

که من در یورو ۲۰۰۸ دچار عدم تیم داشتگی شوم.

بازی در ومبلی لندن بود!

این همه انگلستان مارا در تاریخ استثمار کرد ولی چمن ورزشگاه ِ تازه باز سازی شده اش

در حد کله برادر چلنگر کچل بود!

تماشگران و بازیکنان و استیو مک لارن دسته بیل بودند.

جان تری ، ریو فردیناند ، وین رونی ، اون هارگریوز ، دیوید بکهام ( یک نیمه) همه از روی

نیمکت بازی را دنبال می کردند!

انگلیسی ها تا اینجا هم به لطف اسراییل غاصب که روسیه را در تلاویو ۲-۱ برده بود ،

 شانس صعود داشتند.

اما