تبریز - مرداد ۸۷

مازندران - تیر ۸۷

این مطلب را در وبلاگ دوستم مهران دیدم.

بیراه ندیدم من هم تیکه ای به آقای وزیر کشور متقلب بیندازم!

مملکتی که وزیر کشورش چنین متقلبی باشد! وضعیت انتخابات بعدیش روشن است!!

مدرک آقای وزیر کشور!!!

آقا جان! سفر نامه متالیکا تمام شد! اصلا دیگر نمی نویسم!!

بنده بامداد ۱۴ مرداد توسط یک فروند هواپیمای فاکر ۱۰۰ !! گام به تهران نهادم!

۱۴ مرداد زادروز اینجانب می باشد!

صبح اول وقت به دنبال آزادی دون خوان عزیز که یک ماه بازداشت شده بود رفتم.

و همه خستگی که در سفر در کرده بودم به من بازگرداند.

ماشینی که به جرم صحبت ۱ ماه تمام به پارکینگ فرستاده شده بود.

و سرگرد مربوطه که وظیفه دستگیری قاچاقچیان را هم داشت چقدر بد که با من

صحبت نکرد.

ادبیاتی چون " اگه نری بیرون  با لگد شکمت را پاره می کنم".

(البته این را خطاب به من نگفت!!)

به هر حال ما به پلیس امنیت ارجا داده شدیم!!

آنجا پر از آدمهای محترم بود که همه عامل نا امنی شناخته شده بودند!

ماشین هر کس به دلیلی توقیف شده بود! همه از دم ۱ ماه!!!

صف طویل! گرما! کاغذ بازی... لعنت مردم!

فرمودند به دستور آقای هاشمی شاهرودی به سردار احمدی مقدم

این بگیر و ببندها صورت می گیرد!!

نمی دانم چه می اندیشند؟ بدین شکل اسلام از خطر در امان می ماند!؟

این چه فرقی با کشف حجاب رضا شاه دارد که عمریست از آن می نالید!؟

می خواهند ما را به زور وارد بهشت ذهنی خودشان کنند!؟

اگر اسلام قرار است با یک تار مو  و یک صحبت به خطر افتد که دیگر اسلام نیست!!!

دون خوان عزیز را آزاد کردم!

۹۰ هزار تومان پول پارکینگ!!

آقای پارکینگ با وجود داشتن کلید ماشین استارت نزده بود.

ماشین را با باتری خالی تحویل گرفتم!

پسرک ِ شاگرد پارکینگ ماشین را رو به عقب هل داد و خورد به یک دستگاه توسان صفر!!

خسارت آن را هم در پاچه ی من کردند!!

باتری جدید هم خریدم!!

بیست و پنج هزار تومان هم بر روی حقوق معلمی ناچیز گذاشتم و این خرج ها تمام شد!!

پی نوشت:

برای سومین بار رایانه ی من با قطع برق به گا رفت!!

آقای رییس جمهور ! وزیر نیروی خوبی انتخاب نکرده اید!!!!

ای کاش رایانه نفتی هم سر سفره ی ما آورده بودید...

به نفت آن هم یارانه تعلق می دادید و بابت آن یارانه ای که به من پرداخت می کنید

می توانستید بر روی قبض فخر بیشتری به من بفروشید.

سرتان را درد نیاورم!

پنجشنبه به ازمیر بازگشتم و جایی جز استخر نرفتم!

شب تر هنگام می بایست با اتوبوس به استابول می رفتم!

عمویم مرا تا مینی بوسی که مقصدش ترمینال بود رساند!

گفت: رسیدی تماس بگیر!!

یهو دیدم گوشیم نیست!!! بله گوشی در منزل دچار افتادگی از جیب اینجانب شده بود!

با سرعت به سمت خانه رفتیم و به سرعت به سمت ترمینال اصلی!!

ترمینال را پیدا نکردیم ... از یک خاور نشانی را پرسش کردیم که او هم ما را

بی جهت به خارج شهر راهنمایی کرد  و ۲۳:۳۰ ما از شهر خارج و راهی برای رسیدن

به اتوبوس مربوطه نداشتیم و من هم به خنده هیستریک افتاده بودم و بساطی بود

با ایستگاه تماس کاری کردیم و قرار شد راننده مرا در اولین پمپ بنزین سوار کند

که سوار کرد و دمش گرم!!

سرویس دهی اتوبوس از ایران ایر هم بهتر بود!!!

در اتوبوس خواب دیدم که با اتوبوسی که عمویم راننده اش است عازم کنسرت

راجر واترز می باشیم 

از خواب پریدم و طلوع زیبا را بر روی دریا دیدم!

--- عکس هایش را به زودی آپ لود می کنم ۰-----

پس از گشت و گذارهای روز گذشته

نوبت به دیدن چشمه (شهری ساحلی) در ۹۰ کیلومتری ازمیر رسید.

شهری  بسیار آرام بود و ساحلی بسیار زیبا داشت.

و عموما امت شهیدپرور ترکیه و آنان که دستشان به دهنشان می رسد

در این شهر ویلایی تابستانی برای اقامت دارند.

از توضیحات بیشتر می پرهیزم و شما عکس ببینید.

این "کامیل" باهوش ترین لاک پشتی است که در زندگی دیدم!

می افته دنبالت هلو می خواد!!! کلی با شعور!

پس از صرف صبحانه ای مبسوط به سمت اِفِس و سپس کوشاداسی راه افتادم.

اتوبوس مرا سر جاده ی افس پیاده کرد و بقیه راه را با مینی بوسی طی کردم.

اینجا ایتالیایی و امریکایی زیاد است.

پسرکی که کتابچه ی راهنما می فروشد وقتی می فهمد من ایرانیم به رییس جمهور

مهرورزمان ابراز علاقه می کند تا دسته.

به موزه ی روباز افس وارد می شوم که گویند حضرت مریم در این حوالی زیست می نموده.

که البته خانه ای هم آنجا داشت که نتوانستم ببینم.

و این محل هر ساله پذیرای بسیاری از مسیحیان و بخصوص کاتولیک هاست.

دوستانی نروژی پیدا می کنم که بسیار دوست دارند ایران را از نزدیک ببینند.

آفتاب در مخ ما می تابد.

از گرما دچار بگا رفتگی می شوم.

مردکی اصرار داشت سکه ای که ادعا می کرد سکه ای بیزانس است را در پاچه من فرو کند

که وقتی فهمید ایرانیم ز من بیرون کشید و گفت

ایران ایز وری گود!

نمی دانست که ایران واز وری گود! 

در کل قیاس مع الفارق است لکن تخت جمشیدمان را بسیار بیشتر دوست می دارم.

بیرون می آیم . مینی بوس نیست.

دوستی ترک به نام فاتح که دبیر دبیرستان بود با خانواده اش بسیار به من کمک کردند.

او همچنین کوه نورد هم بود و قصد فتح دماوند را داشت.

با آنها سوی جاده اصلی راه افتادیم تا به کوشاداسی برویم.

و قرار شد وقتی به ایران آمد با من تماس بگیرد.

اینجا کوشاداسی. جایی که در تبلیغات تورهای ایرانی بسیار دیده بودم.

کمی قدم زدم و ناهاری خوردم و سپس به سمت ساحل رفتم.

لب ساحل اسلام تا دسته در خطر بود و ما چشمانمان را درویش کردیم.

عکس زیر را هم با چشمان بسته گرفتیم.

شب تر با اتوبوس به سمت ازمیر بازگشتم.

صبح در استانبول باران خفنی می بارد!

هی می گویم چتر ها را باید بست!  تو کتشان نمی رود!

به سوی ازمیر راه می افتیم.

ترکیه گران ترین بنزین دنیا را دارد. لیتری حدود ۳ دلار.

با ماشین سوار کشتی می شویم.

حال اگر توانستیم چنین صفی را در ایران برای سوار شدن به کشتی درست کنیم!!!

به زور میله و بلوک سیمانی شاید!

در کشتی پیر زن چروکیده ی کانادا ای بود که صدایش چون ۱۶ ساله ها می نمود!

برای صرف ناهار در میان راه می ایستیم!

نه نه!

اینجا مرکز خرید گلستان یا تندیس شان نیست!

فقط یک مرکز بین راهی در دهات ترکیه است!

اینجا هم کافی نت نیست!

مستراح بین راهی در ترکیه است!

حال آقایان هنوز دغدغه ی ورود به مستراح با پای چپ و راست را دارند!

می گوییم آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند!

اما در دهات ترکیه چه غلط ها که نمی کند!

اینجا با یک لیر ترکیه بدنتان را هم ماساژ می دهند که خستگی رانندگی از تنتان بیرون رود!

فردای کنسرت است

از صبح مشغول پست کردن مطالب دیروز و دیشب بودم.

در گزارش هایی که تلویزیون از کنسرت می دهد من را هم نشان می دهند.

در همه گزارشات به حضور گسترده ایرانیان اشاره می شود...

به دختری ایرانی که بلیت را از بازار سیاه ۶۰۰ دلار خریده!!!

ای کاش مرا پیدا کرده بود که بلیت اضافه را به قیمت خرید بهش می فروختم!

عکس ایرانیان با پرچم ایران در صفحه اول روزنامه!

به گزارش روزنامه های محلی

حضور متالیکا نزدیک به ۱۰ میلیون دلار برای ترکیه درآمد ارزی در بر داشته است!

حال در ایران ملت سر آلبوم ها و کنسرت های خالتور , اسکل ِ گرفتن مجوز هستند!

گشنه و اندکی عصبی شده ام.

ظهر دوش گرفتم و به قصد رفتن به ارتاکوی عازم اسکله بشیکتاش شدم.

ارتاکوی جایی است لب دریا در نزدیکی پل معروفی که آسیا را به اروپا می وصلد.

پر از کافه.

در آنجا مسجدی قدیمی هم وجود داشت که فضای داخلش بی دین ها

را هم به نماز می انداخت!

نه بوی گند پا و نه بوی گند گلاب توام با عرق!

نکته جالب این بود که مردی در کنار مسجد گیتار کلاسیک می زد.

اسلام ِ کسی هم به خطر نمی افتاد...

از ویژگی های ترکیه آن است که با حجاب و بی حجاب در کنار هم

بدون آزار یکدیگر همزیستی مسالمت آمیز دارند.

و حال امروز روز موعود است!

رویای کودکی به حقیقت بدل می شود!

ظهر تابستان است! سایه های می دانند که چه تابستانیست!

ساعت ۱۲ !

از خانه خارج شده و به دنبال اتوبوس نمره ۱۲۸ می گردم!

مقصد استادیوم علی سامین واقع در مجیدیه کوی.

اتوبوس آمد!

سوار می شوم ! کماکان یک بلیت اضافه دارم که دوستان لگد به بخت خود زده

و نیامدند!

در اتوبوس بیشتر ملت سیاه پوشند و در انتهای اتوبوس همگی زائران متالیکا!

صندلی آخر.

با دو برادر آشنا می شوم! اندر کف آمدن من از ایرانند!

آنان از قرن پیش و سنه ی ۹۹ میلادی منتظر چنین روزی بودند!

دوست شدیم و کمکم کردند تا بلیتم را به زوج جوانی که تنها ۱ بلیت داشتند و

نداشتن بلیت دیگر ممکن بود به طلاق آنان بیانجامد فروختم!

از برای تشکر نیز به آبجو میهمانشان کردم!

بلیتشان با من فرق داشت و از هم جدا شدم!

از نرده ها پریدم و به درب ورود رسیدم!

بازرسی بدنی تخمی بود! کاش دوربین داشتم!

دستبند طلایی را به دستم بستند!

اینجا علی سامین! ۶ ساعت قبل از کنسرت!

اولین ردیف در فرانت ستیج!!!

خدای من هتفیلد قرار است اینجا باشد ! روبروی من!!!!!!!

So Close It Does Matter How Far!! Gaddamn it! It Fuckin Does

موبایلم را برای حفظ شارژ خاموش می کنم!

شت! پین کد را یادم رفت! به گا رفتم! گوشی کار نمی کند!!!!!!!

دم رفیق ترک بغل دستم (جان) گرم که سیم کارتش را قرض داد!!!!!!!

جمعیت زیاد می شود! برای خوردن و آشمیدن نمی توانم جایی بروم!

جایم را از کف می دهم!

بنشینم و صبر پیش گیرم ! دنباله کار خویش گیرم!

سه گروه که یکی از آنان گروه پنتاگرام که یک گروه متال ترک است اجرا کردند!

ساعت ۹! از فشار جمعیت در حال بگا رفتگی هستیم!

گویند چیزی نزدیک ۵۰ یا ۶۰ هزار نفر!!!!!!

۹:۲۵ شد!!! هنوز نیامده اند!!

ساقیان مشغول آب دهی به تشنگانند!!

چراغ ها خاموش شد و لرزه به انداممان افتاد!!!

Ecstay Of Gold

چون همیشه!!!!!

و حالا!!

انفجار!! چراغ ها روشن شد!!!!!!!!

CREEEEEPING DEEAAAAAAAATH

مبهوت نزدیکی ام!!!!!!!!!!!!!!!!!

Some thing Must Be Done! For 100 Yers

So Let it Be writen Let It Be Done

to kill the first born pharaoh son

I'm creeeping Deeeaaaaath

DIE! DIE! DIE! DIE DIE! DIE !DIE! DIE!DIE

Die By My Hand

...I Creep Across The Land

هنوز باور کردنی نیست!

حالا

FOR WHOM THE BELL TOLLS

MAKE HIS FIGHT ON HILL IN THE ARLY DAY

CONSTANT CHILL DEEP INSIDE

Shoutıng gun on theır run to the enless grey

on the fıght for they rıght but whose to say

بعد

RIGHT THE LIGHTNING

بعد

HARVESTER OF SORROW 

Harvester of sorrw

Language of mad

Harvester of Sorrow

بام با با بام بام

Language of mad

و بعد

WELCOME HOME

تقدیم به همه ی مهرگانیان و امین آبادیان

SLEEP MY FRIND AND U WILL SEE

DREAM IS MY REALITY

بعد

Leper Messiah

بعد

And Justice For All

بعد

No Remorse

و حالا !

FADE TO

FADE TO

FADE TO

Black

به خود لرزیدم!!!

همه می خوانند!

LIFE IT SEEMS WILL FADE AWAY

DRIFTING FURTHER EVERYDAY

GETTING LOST WHITHIN MYSELF

NOTHING MATTERS No ONE ELSE

I HAVE LOST KE WILL TO LIVE

SIMPLY NOTHING MORE TO GIVE

THERE IS NOTHING MORE FOR ME

NEED THE END TO SET ME FREE

این آهنگ مرثیه ی ما جوانان نسل سومی ایرانیست!

لعنت بر باعث و بانی اش!

اشک هایم ناخود آگاه جاری بود!

تمام شد! اما نه!!

MASTER ! MASTER! MASTER

Master Of Puppets

YEEEEEEEEEEEEEAAAAAAAAAAAAAAH

OBEY YOUR MASTER ! MASTER

COME CRAWLING FASTER

OBEY YOUR MASTER

YOUR LIVE BURNES FASTER

OBEY YOUR MASTER

MASTER

....

بعد

Whiplash

و دوباره لرزه بر اندام ما

NOTHING ELSE MATTERSSSSSSSSSSS

فیلمش را گرفتم و به زودی آپ لود می کنم که لرزه بر تنتان افتد!!!

همه می خوانند!!

تمام می شود!!!

این جاکش های ترک از بس برای گرفتن آب زور می زنند که تمرکز و حال و هوایت

را به گا می دهند!!!!!

جیمز با ملت شوخی می کند!!!!

آکورد می گیرد ! مردم خودشان

Sad But True

می خوانند!!!!

در ایران مردم فقیرند و برقشان زرت و زرت می رود!!!

در ایران ماشین ملت را به جرم ایستادن و گفتگو با یکدیگر می خوابانند!!

در ایران...

SAD BUT TRUE

چراغ ها خاموش! تیر در می کنند ! انفجار!!! هلیکوپتر!!!

ONE

I cant remeber anthing

can't tell if it is true or dream

deeo down side I feel to scream

this terrible silence stops me

بعد

ENTER SAND MAN

تمام می شود!

جیمز شب بخیر می گوید!!!

ملت می گویند نه!

دوباره شب بخیر می گوید!!

ملت بلند تر فریاد می زنند که نه!!!

به ناگه فریاد می زند

I'VE GOT SOMETHIN TO SAY

نوبت

Last Caress

شد!

کنسرت با

Motorbreath

 Seek And Destroy

تمام شد!!!

رویای من به حقیقت بدل شده بود!!!

جیمز و کرک و راب برای ملت پیک پرتاب می کنند

لارس چوب ِ درامش را!

خداحافظ متالیکا!!!!!!!

جایتان خالی بود!!

بزرگترین اشتباهم در کنسرت نداشتن دوربین و پرچم ایران بود!!!!

روزی جبران خواهم کرد!!!

ولی بدانید که ۵ ساعت هل دادند و له شدم

جایتان خالی بود!

به امید دیدن متالیکا در استادیوم آزادی!!!!!!

ROCK ON

-----------------------------------------

عکس ها و فیلم های گوشی ام را تا ساعاتی دیگر آپ لود می کنم!

منتظر باشید!!

 ----------------------------------------

نکته جالب دیگر برخورد کرک و راب موقع نواختن بود که ملت و خودشان

را به خنده انداخت 

در ۶-۷ کیلومتری کنسرت بمب ترکید و ۲۰ نفر مردند گویا!

تروریست ها بدانند که من به این راحتی های نمی میرم!!!

ترک ها همه شان مهربان نیستند!

ان هم دارند تا دلت بخواد!

که هیچ کس حاضر نبود یک اس ام اس برای پسرعمویم بفرستد و بگوید

که من کجا هستم!!

به یکیشان گفتم

YOU TURKISH PPL ARE SO FUCKIN UNKIND THAT U DON' HELP A STARNGER

BUT WE IRANIAN PPL ARE KIND

روز سوم را بیخیال می شویم چون دیر از خواب برخیزیدم و جایی جز یک پیتزایی

و محله ای که برایشان چون  فرشته و یا الهیه می نمود و پلاژی به نام جاده بستان

را بیشتر ندیدم!

همانا صبح هنگام برخیزیدیم و پس از دوش گرفتگی به خیابان رفته

و به تنهایی با مینی بوس و کشتی و تراموا به مچچد سلطان احمد برسیدیم!

همچین از رو کتاب ترکی حرف زدم که ترکان همه کف اندر دهان بودندی!

داف ها در پوشش هایی که به حرمت مسجد تنشان بود جذاب بودند!

به کاخ توپکاپی رفتم و اندر صف بلیت فروشی شاکی از آن که

کارت دانشجویی بین المملی را به تخمشان هم حساب نمی کنند با دخترکی هم درد

که انگلیسی را خوب حرف می زد مواجه شدم.

در میان صحبت او دریافت که من ایرانیم و من دریافتم که او اسراییلی است!

ترک زمین ۳-۰!

نو ترک زمین!

صحبت کردیم و یکدیگر را مهربان و دوستانه دریافتیم!

مشغول نوشتن مقاله ای راجع به ایران بود!

در میان انقلاب ها انقلاب ایران را برگزیده بود!

او رفت و من به داخل رفتم و گشت و گذار کردم و هدایای نادر شاه به پادشاهان

عثمانی را دیدم و لباس های رزم ایرانیان را !

با پیرمردی بلژیکی معاشرت کردم و وقتی دیدم بیش از حد در کف است

از او دعوت کردم به ایران آید!

چون خداییش آثار باستانی ما جذاب ترند!

موزه باستانشناسی و مچچد - کلیسا - موزه ایا صوفیه را هم بررسی کردم!

و با ایرانیانی که بس خوب پارسی سخن می گفتند لکن ایران را ندیده بودند

مواجه و آشنا شدم.

شب تر هنگام هم به کافه - بار  ای که همه در آن متالیکا می خواندند رفتیم

و جای شما خالی!

سلطان احمد

سلطان احمد - مسجد آبی

توپکاپی

مستراح حرم سرای کاخ توپکاپی

حرم سرا

اینا ایرانین!

موزه باستان شناسی

ایا صوفیا

سولاخی در ایاصوفیا که ملت آن را انگشت می کنند و گر

۳۶۰ درجه انگشتش کنند گویند آرزویشان برآورده می شود!

سیندرلا

دسته خری که از شهدای ایرانی جنگ ایران و یونان ساخته اند.

بالاخره آقا هتفیلد ما را طلبید و ما برای حجة المتالیکا از طریق تبریز به استابول آمدیم!

در هفته های گذشته به دلیل ترکیدن رایانه ی مربوطه به دلیل برق رفتگی

 همانا موفق به پست مطلبی نشدم.

از رفتن خسرو شکیبایی عزیز تا انتقادهایی که از بی برقی های ممتد داشتم!

با این حال از امروز سفرنامه را خواهم نوشت.

باشد که رستگار شویم!

-------------------------------------------------------------

بعد از ظهر چهارشنبه با هزاران ژانگولر بازی و تاکسی و موتور خود را به راه آهن رساندم

و با قطارهایی که کماکان بر روی ریل های رضا شاهی با سرعت چس کیلومتر در ساعت

حرکت می کنند به سوی تبریز راه افتادم!

با پسری محافظه کار  ,دانشمندی از علوم سماوی و مرغ داری که دغدغه اش رفتن

به مستراه با پای چپ بود همسفر بودم!

بد نگذشت ولی شما با اتوبوس بروید!

به تبریز رسیده و پس از صرف پنیر لیقوان اصل و نان روغنی به سمت بازار و سپس

به شاه گلی رفتم! در اقامت چند ساعته ام در تبریز , بر خلاف انتظارم , نا مهربانی

از مردمان تبریز ندیدم . شاید از برای آن بود که از طرف پدر بدانجا می رسم! و خودی

محسوب می شدم و نه نوخودی!

به هر حال اقامت چند ساعته ی خوبی بود! و با من مهربان بودند!

یاشاسین آذربایجان! یاشاسین تربیز!

بازار تبریز

بازار تبریز

عکس ها : از شروینگز