محمود احمدی نژاد طی سخنرانی خود در اجلاس ضد نژاد پرستی ژنو , با پرخاش به غرب و اسراییل

اندر باب هولوکاست , جو کنفرانس و دنیا را به هم ریخت.

بانکی مون دبیرکل سازمان ملل که گویا قبل از سخنرانی استاد محمود , از وی خواسته بود

تا مبادا حرف تندی بزند که باعث تفرقه شود , پس از سخنرانی مراتب نا امیدی خود را از

رییس جمهوری اسلامی  ابراز داشت.که استاد محمود همان کاری که گفتم نکن , کرد.

U.N. chief Ban Ki-moon met with Ahmadinejad before his speech and said he had counseled the Iranian leader to avoid dividing the conference. Ban later said he was disappointed Ahmadinejad had used his speech "to accuse, divide and even incite," directly opposing the aim of the meeting.

در ابتدای سخنرانی استاد محمود , دانشجویان یهودی از دانشگاه های فرانسه با کلاه گیس هایی

به رنگ پرچم صلح به سر دادن شعارهایی علیه استاد محمود پرداخته و وی را نژاد پرست خطاب کردند.

سخنرانی را که بهم ریختند , گارد آن ها را بیرون کرد.

در اینجا بود که استاد محمود یک فن دگر زد و با پیش کشیدن بحث هولوکاست باعث شد تا

حدود چهل , پنجاه نفر از هیئت فرانسه , بریتانیا و کشورهای دیگر اروپایی جلسه را ترک کنند.

آقای متکی وزیر امور خارجه کشورمان هم که بحران را به راحتی می شد در رنگ رخسارش دید

آنقدر محکم کف می زد که گویی ایران به مربی گری مایلی کهن به جام جهانی رفته است.

گویند عده ای اعراب هم که احتمالا از حرف های استاد محمود سر در نیاورده بودند , دست زدن استاد

منوچهر را دیده و به کف زنی پرداختند و اینجا بود که مسلمین دست جمعی به جام جهانی رفتند.

اما وقتی فیلم رویترز را دیدم , گویا تماشاگران, اروپاییان که ترک زمین کردند را تشویق کردند

و نه استاد محمود را , اما استاد محمود ادب را به جای آورده و از کف زدن حضار تشکر کرد.

پیش تر

امریکا , کانادا , استرالیا , ایتالیا , هلند , نیوزلند , لهستان از شرکت در کنفرانس خودداری کرده بودند.

عده ای از سران معروف کشور های دنیا هم  بیانیه هایی علیه سخنرانی استاد محمود از خود در کردند.

عده ای هم بیرون با حمل پلاکاردهایی با عکس استاد محمود با آرم اس . اس (نازی)

و WANTED  , ایشان را می خواستند.

امروز هنگام عبور از خیابان بهروز , به ماشین فوق برخوردم , که دیدنش برایم تازگی داشت.

طرح سازماندهی افراد بی خانمان و متکدیان طرح جدیدی , یا اجرای جدیدی از طرح هایی

با همین عنوان باشد , که توسط محمد باقر قالیباف انجام پذیرفته است.

مدتی است به تعطیلی بلاگ فکر می کنم.

از چند منظر به "چرا وبلاگ دارم؟" فکر کردم

که بگویم خفنم؟ نه!

که ژست روشنفکری و انتلکی بگیرم؟ نه!

من برای دل خود می نوشتم , گه گاه برای تخلیه ی ذهنی ...

بعضی وقتها برای فرهنگ سازی...

بعضی وقتها هم خبر رسانی...

آن قشر که مطالب من ر می خواندند ؛ همه ی این چیز ها ر می دانند...

پس ازین سو بلاگ نویسی خود را عبث یافتم...

آن قشر هم شاید مطالب من اندکی به دردشان می خورد هم قسمتی از جامعه هستند

که به اینترنت دسترسی ندارند...

انتقادی هم که باشد ؛ آقایان خوششان نمی آید ؛ تاثیری هم بر کسی نمی گذارد...

حرفهای ما به گوش که می رسد؟

تاینی پیک هم که عکس آپ لود نمی کند!

ولش کن اصلا!

بد ترین  و منفورتربن گزینه ی ممکن , سرمربی تیم ملی ایران شد.

با سپاس از فدراسیون معلوم الحال.

تهران - خیابان 30 تیر - فروردین 88

تهران - ۳:۳۰ بامداد - جمعه ۳۰ اسفند ۸۷

از نیمه شب بسی گذشته! اما مردم کماکان به خرید و فروش مشغولند